Monday, July 30, 2007

استفاده از فایل های پیوستی


یکی از توانائی های یک برنامه نویس استفاده از کدهای قبلی به جای نوشتن کدهای جدید است. استفاده مجدد از کدهای موجود، از هزینه ها می کاهد و قابلیت اعتماد و اطمینان به برنامه را افزایش می دهد. به علاوه کدهای قبلی به خاطر داشتن ساختاری که به درستی تعریف شده است سازگاری بیشتری با برنامه ها دارند.در این روش قسمت های مشترک فایل های مختلف در یک فایل قرار می گیرند.استفاده از فایل های پیوستی در طراحی سایت های اینترنتی بسیار زیاد می باشد. تا جائی که امروز طراحی سایت بدون استفاده از فایل های الحاقی بسیار مشکل می باشد.یکی از مزیت های عمده استفاده از فایل های الحاقی انعطاف پذیری آنها می باشد. مثلا در صورت نیاز به تغییر قسمتی از برنامه که در فایل الحاقی قرار دارد، کافیست که تنها یک فایل را مورد بازنگری قرار دهیم. در حالی که در غیر این صورت (استفاده نکردن از فایل های الحاقی) نیاز به تغییر تک تک فایل ها خواهید داشت

استفاده از توابع

توابع یکی از کارآمد ترین قسمت های زبان های برنامه نویسی می باشند که آن ها را بار ها و بار ها و پروژه های گوناگون بکار گیرید. در این حالت شما تابعی را نوشته و در قسمت های گوناگون بکار می برید

یکی از کاربردی‌ترین موارد مربوط به آپاچی برای برنامه نویسان استفاده از پرونده با اعمال تغییراتی در این پرونده که بر هر شاخه‌ای قابل اضافه شدن است دستورات ویژه آن شاخه را به سرور ارایه دهد. برای نمونه اگر بخواهد که در صورت وارد کردن نشانی aa.html نام آن باقی بماند ولی در واقع پرونده main.php?page=bb اجرا شود به‌وسیله این پرونده قادر به اعمال دستورش خواهد بود
چیست؟HTML

اچ‌تی‌ام‌ال، سنگِ‌بنای وب است؛ یک زبان رایانه‌ای که برای تدوین قالب و طراحی صفحات وب به کار برده می‌شود. دستورالعملهای این زبان، برچسب (Tag) نام دارند که محتوای یک صفحهٔ وب، به وسیلهٔ آنها، نشانه‌گذاری شده و بدین‌ترتیب، نحوهٔ نمایش آن صفحه برای مرورگرهای وِب، توصیف می‌شود.
هر یک از برچسبهای اچ‌تی‌ام‌ال، معنا و مفهوم خاصی دارند و تأثیر مشخصی بر محتوا می‌گذارند؛ مثلاً برچسبهایی برای تغییر شکل ظاهری متن، نظیر درشت‌ و ضخیم کردن یک کلمه یا برقراری پیوند (Link) به صفحات دیگر در اچ‌تی‌ام‌ال تعریف شده‌اند.
یک سند اچ‌تی‌ام‌ال، یک پرونده مبتنی بر متن (Text–based) است که معمولاً با پسوند .htm یا .html نامگذاری شده و محتویات آن از برچسبهای اچ‌تی‌ام‌ال تشکیل می‌شود. مرورگرهای وب، که قادر به درک و تفسیر برچسبهای اچ‌تی‌ام‌ال هستند، تک‌تک آنها را از داخل سند اچ‌تی‌ام‌ال خوانده و سپس محتوای آن صفحه را نمایان‌سازی (Render) می‌کنند.
اچ‌تی‌ام‌ال یک زبان برنامه‌نویسی نیست، بلکه زبانی برای نشانه‌گذاری ابرمتن است و اساساً برای ساختمندکردن اطلاعات و تفکیک اجزای منطقی یک نوشتار — نظیر عناوین، تصاویر، فهرستها، بندها و جداول — به کار می‌رود. از سوی دیگر، اچ‌تی‌ام‌ال را نباید به عنوان زبانی برای صفحه‌آرایی یا نقاشی صفحات وب به کار بُرد؛ این وظیفه اکنون بر دوش فناوریهای دیگری چون شیوه‌نامه‌های آبشاری است.
گفتنی است اچ‌تی‌ام‌ال شکلی از زبان دیگری بنام اس.جی.ام.ال است و « کنسرسیوم وب جهان گستر » آنرا به عنوان استانداردی برای نشانه‌گذاری مستندات ابرمتنی برای عرضه در وب، تدوین کرده است.